Mijn studentenleven | Update 1

Het op jezelf wonen in een studentenhuis, iets waar je denk ik als tiener veel over fantaseert. tenminste dat deed ik wel. Toen ik 21 werd in de zomer van 2017 dacht ik wel dat het eens tijd werd om op mijzelf te gaan.

Ik zag het niet zitten om constant te gaan reizen naar mijn school en daarbij, hoe lief mijn broer en moeder ook zijn werd ik er gek van. Ik moest me maar verantwoorden en rekening houden met hun, wat niet zo verschrikkelijk is maar op een gegeven moment is dat genoeg.

Dus, ik ging opzoek en vond een leuke studentenkamer vlakbij Arnhem, waar ik woon met 2 andere jongens. Inmiddels woon ik ruim 4 maanden op mezelf en heb ik ontzettend veel geleerd en dat ga ik jullie nu allemaal vertellen.

Wonen met twee jongens? Vind je dat niet vervelend? Nee, eigenlijk niet. Het is wel fijn. Jongens zijn een stuk nuchter en eerlijk gezegd ik heb weinig last van mijn huisgenoten, ze zijn sowieso elk weekend weg ( ik niet) en door de weeks zitten ze veel op hun kamer en zie ik ze niet veel in de gemeenschappelijke ruimtes.  Verder zijn ze wel aardig van het opruimen, al had ik het liever vaker schoon gezien, maar goed, ik hou van mijn hygiëne.

Wat ik haat ( naast die vele kosten, want dat is om te janken) is het stofzuigen. Ja dat vind ik nog het ergste, dat apparaat overal heen slepen BAH. Verder vind ik boodschappen doen ook rot want het kost geld en al dat gesleep steeds. Ik moet wel zeggen dat ik bijvoorbeeld koken steeds leuker vind! Ik kook vrij regelmatig ( ook al is mijn pizza liefde ook enorm gegroeid afgelopen maanden), en het smaakt ook nog zo waar.

Maar wat vind ik nou leuk aan het op mijzelf wonen ? Het feit dat mijn moeder niet meer zeurt over vuile vaat in mijn kamer, of dat ze zegt dat ik niet te lang moet douchen en het belangrijkste, ik eet alleen nog maar wat IK lekker vind! Helemaal top!

Ik moet zeggen dat de eerste maand op mijzelf wonen wel grappig was, ik belde voor elk scheetje. Ik snapte niks van de droger en de wasmachine. Ook begreep ik weinig van sommige etenswaren want hoe bereid je nou alles ? Daarbij belde ik ook heel veel omdat ik mij eenzaam voelde, ik studeer hier maar mijn klasgenoten wonen niet in de buurt. Mijn huisgenoten zijn niet de sociaalste personen dus af en toe voelde ik me erg eenzaam. Gelukkig voel ik me al wel steeds minder eenzaam, heb ik vrienden in de buurt wonen en heb ik gelukkig Netflix!

 

Dat op mijzelf wonen heeft mij vooral bijgebracht dat ik wel erg zelfstandig ben, zelfstandiger dan dat ik dacht.

 

Liefs,

Patricia

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *